第102章 接他們來吧

//78小說網無彈窗更新快//

spanclass='character'style='background-image:url'姑娘spanclass='character'style='background-image:url'叫人去池州府接他們來吧spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'餘春生一見單小葵開頭就是這句話spanclass='character'style='background-image:url'

配著他那副於心不忍的憐憫神色spanclass='character'style='background-image:url'讓單小葵怔了一怔spanclass='character'style='background-image:url'微微蹙眉spanclass='character'style='background-image:url'略帶急切地問spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'怎麼spanclass='character'style='background-image:url'他們在池州府過得不好麼spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'

餘春生搓著手spanclass='character'style='background-image:url'蹙著眉spanclass='character'style='background-image:url'黝黑敦厚地臉兒上spanclass='character'style='background-image:url'滿是感慨嘆息spanclass='character'style='background-image:url'半晌重重一嘆spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'是不怎麼好咧spanclass='character'style='background-image:url'我去時spanclass='character'style='background-image:url'先按劉媽的話spanclass='character'style='background-image:url'到柳家老宅那裡打聽spanclass='character'style='background-image:url'倒沒費多大功夫就問著人了spanclass='character'style='background-image:url'您那大伯父一家spanclass='character'style='background-image:url'卻是做油坊生意spanclass='character'style='background-image:url'可spanclass='character'style='background-image:url'我去時spanclass='character'style='background-image:url'那油坊已停了spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'

spanclass='character'style='background-image:url'嗯spanclass='character'style='background-image:url'為什麼停了spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'單小葵疑問spanclass='character'style='background-image:url'

spanclass='character'style='background-image:url'是因早先你們家在池州府做生意得罪了人spanclass='character'style='background-image:url'你大伯這油坊生意自開了後spanclass='character'style='background-image:url'他們就一直從中使壞spanclass='character'style='background-image:url'這麼些年spanclass='character'style='background-image:url'雖油坊的生意還過得去spanclass='character'style='background-image:url'卻沒怎麼落著錢兒spanclass='character'style='background-image:url'大約是年前時候spanclass='character'style='background-image:url'你大伯家才剛進了菜籽準備榨油spanclass='character'style='background-image:url'半夜裡就遭了賊spanclass='character'style='background-image:url'新買的上千斤的菜籽叫人偷了個精光spanclass='character'style='background-image:url'油坊也失了火spanclass='character'style='background-image:url'新榨出的百十斤菜油也燒了個乾乾淨淨spanclass='character'style='background-image:url'你大伯自此就病了spanclass='character'style='background-image:url'那裡頭有許多銀是借的呢spanclass='character'style='background-image:url'聽人說spanclass='character'style='background-image:url'還沒到過年spanclass='character'style='background-image:url'債主就堵了門兒spanclass='character'style='background-image:url'如今······spanclass='character'style='background-image:url'餘春生說著苦笑了下spanclass='character'style='background-image:url'看著單小葵劉媽幾人道spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'如今他們一家住在北城角落一間小院裡spanclass='character'style='background-image:url'那可真是叫家徒四壁spanclass='character'style='background-image:url'我在巷口遇著幾個小娃兒spanclass='character'style='background-image:url'其中一有個spanclass='character'style='background-image:url'三四歲大點spanclass='character'style='background-image:url'說是你大堂哥家地兒spanclass='character'style='background-image:url'那孩瘦極可憐spanclass='character'style='background-image:url'我有些不忍心看spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'

單小葵和劉媽對了下眼兒·再沒想到大伯父一家如今竟這樣艱難spanclass='character'style='background-image:url'原想著spanclass='character'style='background-image:url'再不濟總能過得普通人家的生活呢spanclass='character'style='background-image:url'

餘春生停了一小會兒spanclass='character'style='background-image:url'接著道spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'你那大伯父的病spanclass='character'style='background-image:url'原是氣的spanclass='character'style='background-image:url'後來又受了寒spanclass='character'style='background-image:url'說是到四月裡才好了spanclass='character'style='background-image:url'如今他們一家spanclass='character'style='background-image:url'你兩個堂兄spanclass='character'style='background-image:url'靠到城郊山上砍柴賣柴為生·你家大伯母與大堂嫂卻是與人家漿洗衣服spanclass='character'style='background-image:url'或是織些布……spanclass='character'style='background-image:url'

單小葵是知道柳家大老他有兩個兒spanclass='character'style='background-image:url'大的今年該有二十二三了spanclass='character'style='background-image:url'大堂嫂的孃家據說也因這鹽案spanclass='character'style='background-image:url'和柳家一道受了牽連spanclass='character'style='background-image:url'他們家乖覺spanclass='character'style='background-image:url'一見勢頭不對spanclass='character'style='background-image:url'閤家捲了銀spanclass='character'style='background-image:url'往他處討生活了spanclass='character'style='background-image:url'不象柳大老爺spanclass='character'style='background-image:url'當時·單小葵的父母也是早早的把自己這份兒應得攏了銀送到杜府來spanclass='character'style='background-image:url'那柳大老爺卻是死活不信柳家會敗spanclass='character'style='background-image:url'最後這才······

大伯家的二兒應該比她大五六歲的樣spanclass='character'style='background-image:url'下頭還有堂姐spanclass='character'style='background-image:url'比她也大三四歲的樣spanclass='character'style='background-image:url'

因就趕忙問餘春生spanclass='character'style='background-image:url'

餘春生笑道spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'你這位堂姐確是已嫁了人spanclass='character'style='background-image:url'不過是池州府內的普通手藝人家兒spanclass='character'style='background-image:url'聽說家境也不甚富……spanclass='character'style='background-image:url'

單小葵默然spanclass='character'style='background-image:url'這倒也是spanclass='character'style='background-image:url'柳家敗了spanclass='character'style='background-image:url'她還能嫁什麼好人家兒呢spanclass='character'style='background-image:url'

說實在的spanclass='character'style='background-image:url'餘春生帶回來的這些訊息·因她沒有親眼看到spanclass='character'style='background-image:url'總也不覺震撼spanclass='character'style='background-image:url'何況她沒有柳青孃的記憶spanclass='character'style='background-image:url'原來在柳家大約也有些小矛盾·不十分和睦spanclass='character'style='background-image:url'所以儘管餘春生說的急切spanclass='character'style='background-image:url'她心裡倒沒太大的感覺spanclass='character'style='background-image:url'

不過spanclass='character'style='background-image:url'話又說了回來spanclass='character'style='background-image:url'餘春生是什麼樣的人spanclass='character'style='background-image:url'他也不過是普通的農戶人家兒spanclass='character'style='background-image:url'人又老實spanclass='character'style='background-image:url'不是那會打花狐哨地人·若連他也看不過去·大約是真的很艱難spanclass='character'style='background-image:url'單小葵倒也是信他的spanclass='character'style='background-image:url'

她其實也是個心軟的人·面對有血緣關係的人spanclass='character'style='background-image:url'哪怕再怎麼有不愉快·自己手中略有贏餘spanclass='character'style='background-image:url'總忍不住幫一幫spanclass='character'style='background-image:url'當然spanclass='character'style='background-image:url'前提是給多少她說了算spanclass='character'style='background-image:url'如果硬著取spanclass='character'style='background-image:url'逼著要spanclass='character'style='background-image:url'她是一分也不肯給的spanclass='character'style='background-image:url'

默了半晌spanclass='character'style='background-image:url'又問了餘春生些細枝末節spanclass='character'style='background-image:url'叫他先去歇著spanclass='character'style='background-image:url'和劉媽商議spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'您說spanclass='character'style='background-image:url'要去接他們來麼spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'

單小葵打心底是不怕他們來了吃用花銀spanclass='character'style='background-image:url'只要肯幹spanclass='character'style='background-image:url'她確實也樂於接過來spanclass='character'style='background-image:url'只是她對這一家不怎麼熟spanclass='character'style='background-image:url'不曉得性如何spanclass='character'style='background-image:url'

劉媽嘆息了一聲spanclass='character'style='background-image:url'看看單小葵spanclass='character'style='background-image:url'半晌苦笑道spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'若說接他們spanclass='character'style='background-image:url'我也不是十分樂意spanclass='character'style='background-image:url'早先因為生意spanclass='character'style='background-image:url'大太太和咱們太太總也不那麼和睦spanclass='character'style='background-image:url'可現今知道了spanclass='character'style='background-image:url'若不接罷spanclass='character'style='background-image:url'良心上過不去不是spanclass='character'style='background-image:url'再者spanclass='character'style='background-image:url'他們來了spanclass='character'style='background-image:url'有些事兒總能替姑娘擋一擋spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'

若是瞭解其一家的為人spanclass='character'style='background-image:url'就好辦些spanclass='character'style='background-image:url'現今單小葵也拿不定主意spanclass='character'style='background-image:url'

劉媽默了半晌spanclass='character'style='background-image:url'又笑起來spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'說起來spanclass='character'style='background-image:url'大房的二少爺倒是極心善的spanclass='character'style='background-image:url'姑娘小時候spanclass='character'style='background-image:url'對姑娘也極好spanclass='character'style='background-image:url'那時候專領著你和大姑娘淘氣spanclass='character'style='background-image:url'不要你們去郊外山裡玩spanclass='character'style='background-image:url'他總揹著大人領你們去spanclass='character'style='background-image:url'

在茶山上滿山的跑spanclass='character'style='background-image:url'那些茶包spanclass='character'style='background-image:url'野果spanclass='character'style='background-image:url'沒少弄來填你們的嘴spanclass='character'style='background-image:url'那時家裡雖什麼都不缺spanclass='character'style='background-image:url'只圖個野趣兒好玩······spanclass='character'style='background-image:url'

spanclass='character'style='background-image:url'是麼······spanclass='character'style='background-image:url'單小葵努力想spanclass='character'style='background-image:url'卻半點想不起來spanclass='character'style='background-image:url'

spanclass='character'style='background-image:url'是spanclass='character'style='background-image:url'小時候spanclass='character'style='background-image:url'姑娘膽小spanclass='character'style='background-image:url'大姑娘野些spanclass='character'style='background-image:url'專嚇姑娘spanclass='character'style='background-image:url'二少爺倒是護著spanclass='character'style='background-image:url'也愛逗你玩兒spanclass='character'style='background-image:url'姑娘都忘光了不成spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'劉媽怪地問spanclass='character'style='background-image:url'

單小葵忙掩飾笑笑spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'隱約記得一些spanclass='character'style='background-image:url'只是怕人是會變的spanclass='character'style='background-image:url'現今不接良心不安spanclass='character'style='background-image:url'接了他們來·……spanclass='character'style='background-image:url'再興出什麼旁的心思來spanclass='character'style='background-image:url'可如今是好spanclass='character'style='background-image:url'

劉媽也點頭嘆spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'這倒是spanclass='character'style='background-image:url'spanclass='character'style='background-image:url'可是如今即想借他們地勢spanclass='character'style='background-image:url'總還是接來好些罷spanclass='character'style='background-image:url'將來的事兒spanclass='character'style='background-image:url'將來再說spanclass='character'style='background-image:url'

作者「某某寶」的其他小說

秀色田園》《穿越種田紀事